Fax: W tamtym okresie, (a był rok 2000, gdy zacząłem uczyć się jak komponować muzykę elektroniczną) zasłuchiwałem się mocno we wszystkim, co wypuszczała Force Tracks, także projektach Basic Channel i tym podobnych historiach w rodzaju "clicks and cuts", wiesz na pewno co mam na myśli. Jednak głównym wydarzeniem, które dało mi największą inspirację do rozpoczęcia zabawy z elektroniką był występ w Tijuanie, jaki dali swego czasu Sutekh oraz Kid 606. Gdy zobaczyłem tych gości z laptopami i wsłuchałem się w to co grają, otworzył mi się w głowie zupełnie nowy świat muzycznych możliwości. Wcześniej, od wczesnych lat 90-tych, działałem sporo w rozmaitych kapelach - bandach rockowych mocno inspirowanych klimatami 4AD, ale tego roku opuściłem ostatni z nich, co okazało się znakomitą wymówką, by zacząć coś zupełnie nowego od samego początku. Cały proces uczenia się produkcji, bycia samym ze sobą bez żadnych innych muzyków w zupełnie nowych okolicznościach muzycznych był dla mnie naprawdę ekscytujący i motywujący zarazem. Pierwszy namacalny rezultat moich zmagań na nowym polu ukazał się w roku 2002 i nosił tytuł 'Resonancia"...

Fax: Popłynąłem tak mocno w komputer i magię kreowania dźwięków za jego pomocą, że nagle okazało się, że gitara poszła w kąt. Stan ten trwał, dopóki nie rozpocząłem prac nad "Primario", kiedy to poczułem, że czas odświeżyć znajomość z moim starym instrumentem. I faktycznie masz rację. Ostatni track na "Ruido de Fondo" był swego rodzaju zapowiedzią tego, co mi siedziało w głowie w związku z następnym albumem. Chcę być dobrze zrozumiany - nie była to kwestia jakiejś nostalgii za starym czasami, absolutnie nie o to chodziło. Nie chciałem po prostu zrobić kolejnego albumu z minimal techno czy microhousem. Był rok 2006 i zdecydowałem się skompilować obydwa światy i spróbować odkryć nowe języki przekazu. Zajęło mi to ponad rok czasu i gdy "Primario" został ukończony byłem bardzo szczęśliwy z efektu jaki udało mi się osiągnąć.

Fax: Fakt, to prawda... i jest mi niezmiernie miło, że ludzie go polubili. To bardzo emocjonalny i osobisty album. Próbowałem także tą płytą powiedzieć światu, że Fax to nie tylko techno projekt, że owszem może to być minimal, ale równie dobrze następne albumy mogą być pół-akustyczne albo bardzo dubujące... Wszystko zależnie od mojego aktualnego życiowego nastroju...

Fax: Wiesz, ja jednak nie patrzę na "Yo Recuerdo" jak na drugi odcinek "Primario". Jest na nim masa nowych elementów, nowe instrumentarium, wokale, teksty - ogólnie jest to album mocniej zorientowany na piosenkę w dobrym tego słowa znaczeniu. Jest bardziej jasnym i przejrzystym albumem od raczej introwertycznego w moim mniemaniu "Primario". Lubię o nim myśleć jako o albumie wesołym.

Fax: Ha, ha... jestem pod wrażeniem... cóż, może i faktycznie brzmi trochę jak ballada, wokale są tam bardzo intensywne, co akurat mocno mi odpowiada. Pani, która zaśpiewała w tym utworze, czyli pochodząca z Argentyny Florencia Ruiz, jest osobą o dużej pasji i to z pewnością mocno słychać w tej piosence. Swoją drogą "Tormenta de Arena" był pierwotnie pomyślany jako instrumental. Dopiero po jakimś czasie stwierdziłem, że czegoś mu brakuje i lukę tą wypełnić może słodki kobiecy wokal.

Fax: Pierwotnie była ona zaplanowana jako dwunastocalowy winyl, lecz pewne problemy z dystrybutorami skomplikowały sprawy na tyle, że ja na razie materiał ten został wydany jedynie w formacie cyfrowym. A szkoda, bo faktycznie zawiera on naprawdę świetne interpretacje remiksowanego utworu. Możliwie, że w niedługiej przyszłości pojawi się to na jakimś fajnym CD lub czymś w tym rodzaju...

Fax: Gitara to moja pierwsza miłość. Pierwszy instrument na jakim nauczyłem się grać. Oczywiście nie jestem tam jakimś super gitarzystą (daleko, naprawdę daleko mi do Santany), lecz uwielbiam nastrój jaki potrafi ten instrument wytworzyć. Wydaje mi się, że obecnie moja muzyka zyskała bardzo specyficzny wymiar właśnie dzięki użyciu żywego instrumentarium.

Fax: Gdy byłem już bezpośrednio przed trasą promocyjną "Primario" dotarło do mnie, że muszę opracować jakoś ten album na potrzeby grania na żywo. Jak sobie pewnie doskonale z tego zdajesz sprawę, "Primario" to spokojne, nastrojowe wydawnictwo, pomyślałem więc, że zmiana jego struktury i charakteru dla występów live może być z jednej strony dużym wyzwaniem, a zarazem świetną zabawą z drugiej. I faktycznie tak było. Na trasie grałem coś, co mogę roboczo nazwać "Primario remixed live". Podkręciłem tempo w okolice 125 bpm i wziąłem do ręki gitarę elektryczną. Naprawdę nieźle się bawiłem, przygotowując się do występów w ten sposób i z pewnością poczynię podobnie przy okazji trasy z nowym albumem.

Fax: Cóż, naprawdę ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie. Fernando jest dla mnie jak brat i jestem także wielkim fanem jego twórczości. Co do chronologii to w zasadzie wpierw ja zacząłem mój projekt Fax, a potem dopiero Fernando wystartował z Murcofem, co nie zmienia faktu, że bardzo szanuję go jako artystę. To także mój bardzo dobry przyjaciel, nauczyłem się od niego bardzo wiele. Wydaje mi się, że zwyczajnie było to nam naznaczone, że tak nieco odmiennie potoczą się nasze artystyczne losy. Pamiętam, że jak w 2002 pojechaliśmy z Fernando do Barcelony na festiwal Sonar, to byliśmy po prostu nikim. Parą nikomu nieznanych muzyków z jakiegoś Meksyku z kilkoma płytami demo w rękach. Poszliśmy do klubu, gdzie Tim Morley (który jest szefem Leaf) miał swój występ Dj'ski. Fernando dał mu swoje demo. Ja zrobiłem to samo. Reszta jest historią...

Fax: Wiesz co.. owszem .. zaczęliśmy komponować trochę muzyki razem już jakiś czas temu, ale nie mieliśmy do tej pory wolnej chwili, żeby porządnie sfinalizować ten temat... może w jakiejś niedalekiej przyszłości?

Fax: Naprawdę nie wiem. Sam uważam, że byłoby świetnie wznowić te single... ale nie mam bladego pojęcia, czy tak się stanie .. faktycznie najbardziej kompetentną osobą do udzielenia tej informacji jest Ejival.

Fax: Byłem ostatnio zbyt zajęty by popchnąć tez sprawy Cyan. Wiem, że to żadna wymówka, ale nagle zacząłem jednocześnie nagrywać album, produkować zespół, robić miks dla jeszcze innego albumu jeszcze innego artysty, robić mastery, projektować okładki, itd... Byłem naprawdę zakorkowany pracą w studio na amen, tak sam z resztą jak i moją pracą zawodową.. Inna sprawa, że nie otrzymałem też ostatnio żadnej naprawdę interesującej muzyki i netlabel po prostu dostał na wstrzymanie. Teraz jednak rzecz ma sie inaczej. Jeszcze w tym roku pojawi się nowa EP autorstwa Kixly - nowego projektu z Tijuany. Pracuję także nad wydaniem pierwszego oficjalnego CD ze znaczkiem Cyan - albumu Fonogramu - artysty pochodzącego z Mexico City (www.myspace.com/fonogram). Nie ukrywam, iż jestem mocno podkręcony tym faktem.

Fax: Tak - naprawdę uwielbiam to. Dzięki temu też bardzo wiele się nauczyłem. Robienie aranżów, nagrywanie, masterowanie i wszystkie te rzeczy są prawdziwą terapią dla mnie. Potrafię zupełnie odpuścić sobie pracę z Faxem i być kompletnie skoncentrowany w moim studio na zupełnie innym rodzaju muzyki.

Fax: Estructuras De La Tarde to projekt, do którego zaprosił mnie Manrico Montero, artysta z Mexico City. Gramy jakieś 2 czy 3 koncerty rocznie i cóż... mamy niezłą zabawę robiąc wspólnie trochę gitarowego hałasu. Nagraliśmy nawet kilka utworów, lecz nie jestem pewien czy kiedykolwiek zostaną wydane... zainteresowanych odsyłam na stronę netlabelu Mandorla (www.mandorla.com.mx)

Fax: To był naprawdę bardzo fajny album do produkowania, super robota mojego dobrego kumpla Israela M z Guadalajary. Moją częścią w powstaniu tej płyty była raczej studyjna praca, czyli miks nagrań, trochę moich aranżów i dodatkowej produkcji oraz zabiegi końcowe od masteringu po zaprojektowanie okładki albumu, cała enchilada! Co do drugiej części Twojego pytania, to przyznaję, że po prostu kocham ten typowy dla lat 80-tych quasi-industrialny styl z mrocznymi wokalizami. Wiesz, pankowało się trochę swojego czasu i z owego okresu pozostało mi dość gorące uczucie do mrocznych klimatów.

Fax: Właśnie co skończyłem drugi album dla Carrie, a także drugi dla math-punkowej kapelki Maniqui Lazer. Teraz chcę już tylko skoncentrować się na przygotowaniu mojego live-seta oraz na robieniu koncertów.

Fax: To prawda - możesz znaleźć naprawdę fajną muzykę w każdym stanie mojego kraju - już nie tylko w Tijuanie, Mexico City czy Guadalajarze. Myspace jest po prostu pełen meksykańskich projektów, które zasługują na szansę. Czas pokaże, które z nich ją dostaną.

Fax: Ja gram zdecydowanie częściej poza granicami Meksyku. Trochę to zabawne, ale w kraju daję koncerty 2, może 3 razy w roku. Wnioski pozostawiam już Tobie...

Fax: Zgadza się. Jestem z zawodu grafikiem komputerowym (www.rubentamayo.com). Pracowałem w szeregu agencji reklamowych odkąd skończyłem 15 lat. Dziś mam lat 35 i wciąż mnie to kręci. Czuje błogosławieństwo, że mam możliwość łączyć swoje dwie życiowe pasje: muzykę i grafikę. Dwie najlepsze profesje na świecie!

Fax: Bardziej odpowiadałoby mi określenie "żarliwy"... w dobrym tego słowa znaczeniu. Swoją drogą zabawna sprawa - tytuł "Yo Recuerdo" to raczej taki sarkastyczny żart...

Fax: Są plany na końcówkę 2008 roku i początek 2009. Z pewnością was chłopaki powiadomię. Dzięki!